سرآغاز

سرآغاز
در دوران گذشته، جابه جایی قدرت در جهان همیشه با جنگ تعیین کننده روبرو بوده است. با وجود تحولات بزرگ در سطح جهانی در دو دهه ی گذشته و تبدیل دو کشور پرجمعیت اما فقیر چین و هندوستان، به ابر قدرت و سنگینی وزنه حوزه اقیانوس کبیر در جانشینی اقیانوس اطلس به عنوان گرانی گاه استرتژیک جهان، به سختی به توان احتمال در گیری جنگ تعیین کننده ای را در پیش رو دید. جنگ و بی ثباتی تا مقدار زیاد به مرزهای جهان اسلامی از هندوستان تا کرانه های دریای مدیترانه و آنهم بیش تر به صورت جنگ داخلی، محدود شده است. برقراری نظام اسلامی در ایران و قرار گرفتن در این محدوده، به خودی خود خطر آفرین است. از هنگام قدرت گیری نظام اسلامی در سی و اندی سال پیش تا کنون، ایران همیشه با خطر حمله ی خارجی و احتمال جنگ داخلی روبرو بوده است.
چگونه است که جهان حل مسایل خود را کم تر در جنگ جستجو کرده و منطقه در جهت عکس حرکت می کند؟ با کاهش از تنش جهانی، منطق حکم می کند که باید انتظار کاهش تنش در منطقه را که زیر نفوذ شدید قدرت های خارج می باشد را نیز داشته باشیم. اما با شگفتی ما شاهدیم که ایران بی ثبات در نزدیک به چهاردهه، در مقایسه، شاید امروز به با ثبات ترین کشور منطقه تبدیل شده باشد. تلاش در جستجوی یافتن پاسخ، هرچند ناقص به این پرسش، تلاشی بلندپروازانه و همزمان برای راهی که ایران در پیش دارد، اهمیت به سزا دارد.
بخش نخست این جستار تلاشی در تعریف منافع ملی، که تفسیر و برخورد آن با منافع ملی کشورهای دیگر، ایجاد کننده جنگ در جهان بوده است، اختصاص داده شده است. پس از آن در سه بخش، به تحولات اساسی که بالاترین سبب کاهش تنش در سطح جهانی بوده است، پرداخته شده است. با توجه به چهار بخش پیشین، بخش پنجم کانون توجه بخش نهایی، ایران می باشد.
چون این نوشتار تنها ابراز نظرات نویسنده برای گوشودن بحث می باشد و یک اثر پژوهشی نیست، از منابع گوناگون و نظرات بسیاری استفاده شده است که امکان روشن کردن هر منبع ممکن نیست. از این بابت پوزش خواسته می گردد.
باید سپاس خود را از یاری بی دریغ و دانش سرکار خانم فریده جلایی فر در تهیه مطلب، ارزانی نمایم که بدون آن تلاش، این امر نمی توانست انجام شود.
این نوشتار تا مقدار زیاد، البته با توجه به تاریخ و روند جهانی، به آینده نگاه دارد. از این رو، واقعیت های فردا با احتمال زیاد، به آنچه گفته شده در بسیاری از موارد، متفاوت خواهد بود. این امر به خاطر طبیعت مطلب و کمبودهای فردی می باشد.
با امید آینده بهتر برای ایران.

به اشتراک بگذارید ! Digg it StumbleUpon del.icio.us Google Yahoo! Reddit